Pier-Paolo Pasolini – Trilogy

Pier-Paolo Pasolini

Pier-Paolo Pasolini

Il Decameron
Το Δεκαήμερον (1971)
Σκηνοθεσία Pier-Paolo Pasolini
Είδος Σάτυρα Εποχής
Διάρκεια 112
Τιμητικές Διακρίσεις (Κυριώτερες) Αργυρή Άρκτος Φεστιβάλ Βενετίας 1971
(Βραβείο Κριτικής Επιτροπής)

Η επονομαζόμενη Τριλογία της Ζωής του Πιερ-Πάολο Παζολίνι περιλαμβάνει τα έργα: Δεκαήμερον (Il Decameron), Θρύλοι του Καντέρμπορυ (Canterbury Tales), Αραβικές Νύχτες (Arabian Nights). Το Δεκαήμερον βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Τζιοβάννι Βοκάκιου (Giovanni Boccaccio) – έργο του 14ου αιώνα, λίαν δημοφιλές έως τις μέρες μας, που περιλαμβάνει διηγήματα από τη ζωή στο Μεσαίωνα.

Pier-Paolo Pasolini

Pier-Paolo Pasolini

Δέκα άνθρωποι αφηγούνται τη ζωή τους (στο έργο εννιά) κι αυτό φτιάχνει τα δέκα διηγήματα της συλλογής του βιβλίου «Δεκαήμερον» (εξ ου και η ονομασία του). Δέκα λοιπόν άνθρωποι διηγούνται για δέκα μέρες ο καθένας με τη σειρά του κάθε ξεχωριστή μέρα, μια ιστορία – που έχει να κάνει με μια απογοήτευση ή μια ερωτική περιπέτεια – συνήθως το ένα πάει με το άλλο στις διηγήσεις τους. Θέματα όπως η εξαπάτηση ενός νέου από την Περούτζια στη Νάπολη όταν πέφτει θύμα διπλής κλοπής – περιστατικό που δεν τον εμποδίζει να καταλήξει πλούσιος. Η ανηθικότητα: Κάποιος άλλος παριστάνει τον κουφό και μουγκό σε ένα μοναστήρι περίεργων καλογραιών… κάποια γυναίκα κρύβει τον εραστή της καθώς ο άνδρας της επιστρέφει απρόσμενα σπίτι… ένας απατεώνας κοροϊδεύει τον παπά ακόμη και τη στιγμή που πεθαίνει… τρία αδέλφια εκδικούνται τον εραστή της αδελφής τους… μια νεαρή κοιμάται στη σκεπή του σπιτιού της για να συναντά τον εραστή της… Η εκκλησία: Ένας δόλιος παπάς προσπαθεί να ξελογιάσει τη γυναίκα του φίλου του…
Ο Παζολίνι στις δόξες του – να σατυρίζει την εκκλησία, τα ήθη, με τον οικείο ελευθεριάζοντα τρόπο του.


Il Decameron (1971) on IMDb

//

Το έργο απεικονίζει μια όψη της ζωής γεμάτη ανηθικότητα και χυδαιότητα – χωρίς όμως να στερείται της ορμής και της ομορφιάς της ίδιας της ζωής. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης εμφανίζεται στην ταινία σαν ένας μαθητής του Τζιόττο (Giotto)* που έχει αναλάβει να ζωγραφίσει μια τοιχογραφία της εκκλησίας.
Το έργο είναι ακατάλληλο για ανηλίκους λόγω τολμηρών ερωτικών σκηνών.
* Μεγάλος ζωγράφος του Μεσαίωνα – ως επί το πλείστον ζωγράφισε θρησκευτικά θέματα.

Advertisements

Απλα Γουστα – Nature

Καρυτσιώτης Ποταμός

Ποτομός Καριτσιώτης – Άγραφα

ΣκαιWeb TV – Ελλήνων Γεύσεις 12/1/14

Μια περιήγηση στη Λίμνη Πλαστήρα είναι μια εμπειρία. Στα γάργαρα νερά του ποταμού Καριτσιώτη – Άγραφα (Νομός Καρδίτσας) οι πέστροφες χοροπηδάνε ενώ κατεβαίνουν τα ορμητικά νερά. Αργότερα, καπνιστές σε ξύλο οξιάς συνοδεία ντόπιου τσίπουρου, θα αποζημιώσουν από την κούραση του ταξιδιού.
Προς το τέλος, στο δείπνο, το αρνάκι – κοκκινιστό με γλυκό τραχανά, τηγανιά με λουκάνικο και χοιρινό θα είναι απόλαυση στον ουρανίσκο.

Στο γυρισμό στην Αθήνα η ετοιμασία και το σιρόπιασμα μιας πορτοκαλόπιτας σαν επιδόρπιο, θα ευφράνει με την ανάλαφρη αρωματική και δροσερή γεύση της. Αυτές είναι οι συνταγές που περιλαμβάνονται στο πολύ ωραίο βίντεο.
Καλή θέαση!

Φωτό Πληροφορίες Αρχική Πηγή
Video: ΣΚΑΙ Web TV

Βραβεία – 2nd Directors Gala


Ντουμπάι, (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Η IWC παρούσα στο γιορτασμό της 2ης Βράβευσης Σκηνοθετών στο Ντουμπάι. Παρούσα η βραβευμένη με Όσκαρ Cate Blanchett, φίλη των ρολογιών αυτών, που παρουσίασε την τελετή της 2ης Απονομής των Βραβείων Σκηνοθετών. Το αποκλειστικό βραβείο Σκηνοθέτη «Αγάπη για το Σινεμά» της IWC, δόθηκε στον Άραβα Waleed Al Shehhi.
Γεγονός της βραδιάς ήταν και η παρουσία της τραγουδίστριας Rebecca Ferguson.

Πεζοδρομήσεις – Μια ανάσα ζωής

alex_ver

Αθήνα – Λεωφόρος Αλεξάνδρας


Στο νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου περιλαμβάνεται διάταξη για την πεζοδρόμηση της Λεωφόρου Πανεπστημίου Τέλεια! Καθώς και μονοδρομήσεις των κεντρικών λεωφόρων Πατησίων, Αχαρνών. Έψαξα και για μονοδρομήσεις άλλων λεωφόρων αλλά τίποτα. Θεωρώ πως η Λεωφόρος Αλεξάνδρας είναι πάρα πολύ επιβαρημένη – παραμένοντας ωστόσο μια από τις ωραιότερες – συνάμα πλατύτερες, λεωφόρους της Αθήνας.

Με το άλσος Γκρην Παρκ στην αρχή της, με την πλατεία Αμπελοκήπων στο τέλος της, με τις ωραίες γειτονιές εκατέρωθεν της Νεάπολης και του Γκύζη, με το λόφο του Λυκαβηττού να δεσπόζει σε όλο το μήκος της, θα ‘πρεπε να ληφθούν μέτρα εξωραίσεως της – ανάλογα με τη πολεοδομική της δομή, για να αναβαθμιστεί η ποιότητα ζωής – κατοίκων και επαγγελματιών της.

Γιατί να μη πεζοδρομηθεί όπως η Πανεπιστημίου; Αγορά στο μήκος της με εμπορικά καταστήματα υπάρχει και μάλλον θα ωφεληθεί. Υπάρχουν οι στάσεις μετρό Αμπελόκηποι, Πανόρμου, Βικτώρια. Θα μπορούσε να παραμείνουν οι γραμμές μαζικών συγκοινωνιών για να εξυπηρετείται ο κόσμος και για να έρχονται οι επισκέπτες. Θα έκλεινε βέβαια από την κυκλοφορία αλλά θα μεταβαλόταν σε μια θαυμάσια περιοχή για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της.

Οι δυο Όψεις – Pablo Picasso

Picasso Self-Portrait

Pablo Picasso – Self

Πολλοί άνθρωποι πετάνε διάφορες κουβέντες – έτσι γιατί έχουν αποφασίσει πως δεν τους αρέσει ή τους αρέσει κάτι. Τώρα το γιατί δεν τους αρέσει ή αρέσει αυτό είναι μια άλλη ιστορία – ενδεχομένως μια πικρή ιστορία. Δεν μπορεί ο συνομιλητής τους να καταλάβει πόθεν ορμώμενοι κρίνουν κάτι έτσι ή αλλιώς.

Π.χ. Για τον Picasso θα έλεγαν «Δεν μ’ αρέσουν οι ασυναρτησίες που ζωγραφίζει» στη χειρότερη περίπτωση – στη καλίτερη «Δεν μ’ αρέσει ο Κυβισμός». Ωστόσο έχουν πέρα για πέρα άδικο. Δεν μπορείς να κρίνεις κανέναν βάσει προσωπικών αρεσκειών ή απαρεσκειών. Αυτό που έχει σημασία είναι αυτό που πιστεύεις εσύ για τον εαυτό σου. Θέλεις να κατηγορείς ή να επαινείς. Η κατηγορία γυρίζει πίσω σ’ εκείνον που κατηγορεί. Αυτό είναι δεδομένο.

Από την άλλη δείχνεις άγνοια. Αυτοί που λένε δε μ’ αρέσει ο Κυβισμός ας πούμε αγνοούν πως για να φτάσεις κάπου πρέπει να περάσεις από άλλα στάδια. Αυτά δε τα γνωρίζουν – έτσι η κριτική τους είναι και ανυπόστατη και παραπλανητική εκτός από το ότι είναι κακόβουλη.