Θεόδωρος Αγγελόπουλος – Trilogy

Thodoros Angelopoulos

Α΄έργο της Τριλογίας Το Λιβάδι που δακρύζει.(2004) Η ιστορία αρχίζει το 1919, όταν Έλληνες, πρόσφυγες από την Οδησσό, καταφεύγουν στη Θεσσαλονίκη. Ανάμεσα τους δυο μικρά παιδιά – ο Αλέξανδρος και η Ελένη. Καθώς τα χρόνια περνούν τα δυο παιδιά ερωτεύονται. Αλλά δύσκολοι καιροί – δικτατορία, πόλεμος, πλησιάζουν. Ιδέα Θόδωρος Αγγελόπουλος, σενάριο Tonino Guerra.

Θόδωρος Αγγελόπουλος

Theodoros Angelopoulos 1935 – 2012

Β΄έργο της Τριλογίας Η Σκόνη του Χρόνου (2008) Ένας Αμερικανός σκηνοθέτης, ελληνικής καταγωγής διηγείται την ιστορία του καθώς κι αυτή της οικογένειας του που ξετυλίγεται στη Γερμανία, Ρωσία (Καζακστάν), Καναδά και ΗΠΑ. Κεντρική ηρωίδα η Ελένη, σε αναζήτηση της αγάπης. Ταυτοχρόνως είναι μια αναπαράσταση της Ιστορίας των τελευταίων 50 χρόνων που σημάδεψαν τον 20ο Αιώνα. Οι χαρακτήρες κινούνται σαν μέσα σε ένα όνειρο. Η σκόνη του χρόνου μπλέκει τις αναμνήσεις. Η αναζήτηση τους μέσα από το παρόν συγχέεται μαζί τους.

Γ΄έργο Τριλογίας Η Άλλη Θάλασσα (2012) (ανολοκλήρωτη) Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έφυγε από τροχαίο παράλογο συμβάν – προσπαθώντας να διασχίσει το οδόστρωμα στον περιφερειακό Κερατσινίου – κοντά στην λεωφόρο Πειραιώς, (Ιανουάριος, 24, 2012), επί ποδός ενώ γυριζόταν η ταινία, το βράδυ της ίδιας μέρας,. Ένα ανολοκλήρωτο «Κύκνειο Άσμα».

Εικόνα Αρχική πηγή Clickat life gr
Εικόνα Β΄Αρχική πηγή

Η λιστα της κινησης των 58

Οι 58

Η Κίνηση των 58

Διεργασίες ξεκίνησαν για την δημιουργία μια ευρύτερης Κεντροαριστεράς και την εκλογή Αρχηγού. Εξέχοντες στη λίστα από καθηγητές ο Νίκος Χριστοδουλάκης, από καλλιτέχνες ο Νίκος Πορτακάλογλου, ο Γιάννης Μπέζος κλπ.
Περισσότερα (όλα τα ονόματα της λίστας)

Φωτο Αρχική Πηγή

Απλα Γουστα – Nature

Καρυτσιώτης Ποταμός

Ποτομός Καριτσιώτης – Άγραφα

ΣκαιWeb TV – Ελλήνων Γεύσεις 12/1/14

Μια περιήγηση στη Λίμνη Πλαστήρα είναι μια εμπειρία. Στα γάργαρα νερά του ποταμού Καριτσιώτη – Άγραφα (Νομός Καρδίτσας) οι πέστροφες χοροπηδάνε ενώ κατεβαίνουν τα ορμητικά νερά. Αργότερα, καπνιστές σε ξύλο οξιάς συνοδεία ντόπιου τσίπουρου, θα αποζημιώσουν από την κούραση του ταξιδιού.
Προς το τέλος, στο δείπνο, το αρνάκι – κοκκινιστό με γλυκό τραχανά, τηγανιά με λουκάνικο και χοιρινό θα είναι απόλαυση στον ουρανίσκο.

Στο γυρισμό στην Αθήνα η ετοιμασία και το σιρόπιασμα μιας πορτοκαλόπιτας σαν επιδόρπιο, θα ευφράνει με την ανάλαφρη αρωματική και δροσερή γεύση της. Αυτές είναι οι συνταγές που περιλαμβάνονται στο πολύ ωραίο βίντεο.
Καλή θέαση!

Φωτό Πληροφορίες Αρχική Πηγή
Video: ΣΚΑΙ Web TV

Στη Σκιά των 58

Pasok

Στη Σκιά των 58

 

Νέα Αριστερή Συμμαχία

14/1/14 Το κάποτε κραταιό σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ θα συμπλεύσει με την κεντρο-αριστερή κίνηση των 58 στην αναμέτρηση για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που θα λάβει χώρα το Μάιο – παρά αυτοτελώς, κατόπιν της συρρίκωσης της δύναμης του από την έναρξη της κρίσης χρέους της χώρας.
Το κόμμα – μια μικρή μερίδα, στη Κυβερνητική σύμπραξη της οποίας ηγείται ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, προσπαθεί επί μακρόν να ειπιβιώσει σαν μια πολιτική δύναμη μετά τα επιβληθέντα μέτρα λιτότητας και πιστεύει πως η νέα συμμαχία θα το βοηθήσει να ανακτήσει τις πιθανότητές του.

Οι Ευρωπαϊκές εκλογές που θα λάβουν χώρα τον Μάιο παραλλήλως με τις Δημοτικές εκλογές, θα αποτελέσουν βαρόμετρο για την ευαίσθητη κυβερνητική συμμαχία που πιέζει για αλλαγή πολιτικής από την Ευρώπη με το επιχείρημα πως υπάρχει ανάκαμψη μετά από τέσσερα χρόνια λιτότητας.
Νεώτερες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η ΝΔ πάει σώμα με σώμα με το αριστερόστροφο αντιμνημονιακό Σύριζα ενώ η απήχηση του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο 5-6 % από 43 % που είχε όταν κέρδισε τις εκλογές του 2009.

«Το σοσιαλιστικό κόμμα θα συμπράξει με την Προοδευτική Δημοκρατική Κίνηση λεγόμενη Πρωτοβουλία των 58 – μια νέα κεντρο-αριστερή κίνηση που ιδρύθηκε με πρωτοβουλίες ομάδες καθηγητών, οικονομολόγων, επιχειρηματιών και καλλιτεχνών», λέει ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
«Θα είναι μια συμμαχία, που συνίσταται σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα μεγάλο δημοκρατικό κόμμα για τις ευρω-εκλογές» συνεχίζει. «Η χώρα χρειάζεται μια νέα σοσιαλιστική δύναμη που θα προσπαθήσει να εξισορροπήσει τα πράγματα στη προσπάθεια για ανάκαμψη».

Το μέλλον της μετριοπαθούς αριστεράς ήταν θέμα των προσπαθειών από τη πτώση στο 12 % του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2012. Από τότε, το ριζοσπαστικό αριστερό Σύριζα και η άκρα δεξιά Χρυσή Αυγή, κερδίζουν όλο και περισσότερη δύναμη στα γκάλοπς.
Έξι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αποχώρησαν από το κόμμα από το 1912 ανεξαρτητοποιούμενοι, ενώ ο δημοφιλής Ανδρέας Λοβέρδος δημιούργησε δικό του κόμμα.

(Ανταπόκριση από Ρενέ Μαλτέζου για το Ρώϋτερς) (ΜΤΦ. daykaleidoscope)

Πηγή Yahoo News, ανταπόκριση Reuters
Φωτο Αρχική Πηγή e-nikos gr

Σχολιασμός: Αναζητείται σανίδα σωτηρίας

Η εκδίκηση των Δεινοσαύρων – Dinosaurs

Δεινόσαυροι

Δεινόσαυροι

Γιώργος Παπακωνσταντίνου: Η εκδίκηση των Δεινοσαύρων

Άρθρο του Γιάννη Βαρουφάκη – Δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2012 στο HOT DOC

Μια φορά κι έναν καιρό πιστεύαμε ότι το «νέο» είναι προοδευτικό. Ελπίζαμε ότι αν φύγουν από την μέση οι «παλιοί», όλα θα πήγαιναν καλύτερα. Επενδύαμε ελπίδες στην πρόβλεψη ότι με το που θα έδιναν οι δεινόσαυροι τόπο στους νέους πολιτικούς ένας νέος άνεμος θα έπνεε στην χώρα. Έτσι κι έγινε. Η εκλογή της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου το 2009 έφερε νέους ανθρώπους στην εξουσία και ένας νέος άνεμος έπνευσε. Μόνο που γρήγορα το αεράκι εκείνο μετετράπη σε θύελλα που δεν άφησε τίποτα όρθιο. Και το χειρότερο: αντί να γκρεμίσει αυτά που έπρεπε, γκρέμισε όλα τα άλλα.
Αν ο ιστορικός του μέλλοντος χρειάζεται μια παραβολή που να αποτυπώνει την ριζοσπαστική αποτυχία του υποδείγματος «νέου τεχνοκράτη πολιτικού» που ανέδειξε η απερχόμενη Βουλή, η περίπτωση του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου προσφέρεται ως ιδανική: όσο ελκυστικές φάνταζαν οι αρετές του τ. Υπουργού Οικονομικών τότε που ανέλαβε, τόσο ολοκληρωτική η αποτυχία της πολιτικής που εφάρμοσε και την οποία, λόγω της τάξης μεγέθους της, η χώρα θα βιώνει για δεκαετίες.

Επειδή η πιο σκληρή κριτική είναι και η πιο δίκαιη, του αναγνωρίζω (αντίθετα με άλλους) ότι όντως κληρονόμησε ένα σαπιοκάραβο έτοιμο να δεχθεί το ωστικό κύμα τσουναμιού που ερχόταν από μακρυά. Όμως, έχει ενδιαφέρον πόσο ολοκληρωτική και πολυσχιδής απεδείχθη η ανεπάρκειά του. Όχι μόνο δεν είδε την Κρίση να έρχεται, αλλά και εξ αρχής έπραξε αυτό που κάνουν οι πιο αυταρχικές, ανασφαλείς μετριότητες: περιέβαλε τον εαυτό του με ανθρώπους ακόμα μετριότερους από τον ίδιο (π.χ. η σύνθεση του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων που επέλεξε). Έτσι, όταν ήρθε η ώρα που χρειαζόταν σοβαρές συμβουλές, ο Υπ. Οικονομικών της χώρας άκουγε τις δικές του σκέψεις, αναμασημένες.

Όταν, μερικούς μήνες αργότερα, άρχισε να κατανοεί το μέγεθος της Κρίσης, ο «τεχνοκράτης» υπουργός έκανε το ένα πράγμα που δεν δικαιούται να κάνει Υπ. Οικονομικών: επέλεξε την αμφισημία, άρχισε να στέλνει αντιφατικότατα μηνύματα. Από την μία επέμενε στην εφαρμογή του προεκλογικού οικονομικού προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, το οποίο γνώριζε ότι ήταν ανεφάρμοστο, ενώ από την άλλη προσπαθούσε να εξευμενίσει τις αγορές υποσχόμενος το αντίθετο. Κάποια στιγμή είπε κάτι σημαντικό: Ότι το μεγαλύτερο έλλειμμα της χώρας ήταν το έλλειμμα αξιοπιστίας. Και τι έκανε για αυτό; Συνεχείς δηλώσεις (για ενάμιση χρόνο) που λες και ήταν σχεδιασμένες για να διαψεύδονται εκ των πραγμάτων μερικές εβδομάδες αργότερα.

Αυτά τα παιδιαρίσματα του «νέου τεχνοκράτη» επίσπευσαν την Κρίση, στερώντας από τον ίδιο σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας. Κι όταν το Τέρας της Πτώχευσης τον αντίκρυσε κατάματα, τον Ιανουάριο του 2010, εκείνος έκανε ότι δεν το είδε. Ότι δεν ήταν Πτώχευση αλλά μια παροδική κρίση ρευστότητας που αντιμετωπίζεται με ένα διετές ή τριετές υπερμεγέθες (και τοκογλυφικό) δάνειο.

Το τραγικό ήταν ότι εκείνη την εποχή πρωθυπουργός ήταν ένας άνθρωπος με μηδενική κατανοήση του πως λειτουργεί μια μακροοικονομία. Ένας πολιτικός ανασφαλής περί των οικονομικών που, όσο ήταν στην αντιπολίτευση, δεν εμπιστευόταν κανένα στέλεχός του με το χαρτοφυλάκιο των οικονομικών (να σας θυμίσω ότι το μοίραζε μεταξύ Βάσως Παπανδρέου, Ηρακλή Πολεμαρχάκη, Θεόδωρου Πάγκαλου, Λούκας Κατσέλη κλπ.) αλλά ο οποίος, για κάποιον λόγο, στο πρόσωπο του «νέου τεχνοκράτη» είδε τον «άνθρωπό του».

Την συνέχεια δεν χρειάζεται να σας την διηγηθώ. Την γνωρίζετε καλύτερα από όσο θέλετε: Πλήρης άγνοια του τι σημαίνει αντιπαράθεση με τις αγορές (να σας θυμίσω το ανεκδιήγητο «πιστόλι στο τραπέζι»), καμία αίσθηση του τι σημαίνει διαπραγμάτευση με τους δανειστές σου, πεισματική άρνηση να διανοηθεί καν να απειλήσει με στάση πληρωμών τους Ευρωπαίους εταίρους του, επαρχιωτική απόρριψη οποιασδήποτε σκέψης να προταθεί στην ΕΕ συνολική λύση για την συστημική Κρίση του Ευρώ, αυταρχικές προσπάθειες να φιμωθούν όλες οι αντίθετες προς αυτόν απόψεις.

Κάπως έτσι οδηγήθηκε, η χώρα στον γκρεμό των αλλεπάλληλων Μνημονίων από τον «νέο τεχνοκράτη»-­?τιμονιέρη. Κι όταν πέσαμε σε αυτόν, ο κ. Παπακωνσταντίνου μπήκε σε μια διαδικασία προβλέψεων του στυλ: «σε μερικούς μήνες θα ξαναβγούμε στις αγορές», «άλλες περικοπές μισθών και συντάξεων δεν θα γίνουν», κλπ. Ήταν μέρος της τελετουργίας της κατάρρευσης του μύθου των «νέων τεχνοκρατών».

Όταν πια ακόμα και ο Γιώργος Παπανδρέου κατάλαβε ότι είχε εμπιστευτεί την τύχη της χώρας σε έναν επικίνδυνα ηλίθιο, ο ίδιος νόμισε ότι θα τον προήγαγε στο Υπ. Εξωτερικών! Κι όταν αυτό δεν έγινε, πήρε ό,τι του έδωσαν. Σαν τον πιο ποταπό πολιτευτή. Για κακή μας τύχη πήρε ένα «οραματικό» υπουργείο, το Περιβάλλοντος, για το οποίο δεν είχε το παραμικρό όραμα. Το οποίο και διατηρεί (αν είναι δυνατόν!) μέχρι σήμερα (τόσο το μηδενικό όραμα όσο και το υπουργείο).

Δεν μπορώ να κλείσω παρά με ένα μήνυμα στο υπερπέραν: στους νεκρούς «δεινόσαυρους» (Α. Παπανδρέου, Κ. Καραμανλή, και Χ. Φλωράκη) συν τον… Κ. Μητσοτάκη: Σας συγχωρώ. Και σας ζητώ συγγνώμη που θέλαμε να κάνετε τόπο στα νιάτα! (*)

(*) Προφανώς, βέβαια, και δεν τους συγχωρώ. Αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ, ΟΚ;

Εικόνα Αρχική Προέλευση
yanisvaroufakis eu

Βραβεία – 2nd Directors Gala


Ντουμπάι, (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Η IWC παρούσα στο γιορτασμό της 2ης Βράβευσης Σκηνοθετών στο Ντουμπάι. Παρούσα η βραβευμένη με Όσκαρ Cate Blanchett, φίλη των ρολογιών αυτών, που παρουσίασε την τελετή της 2ης Απονομής των Βραβείων Σκηνοθετών. Το αποκλειστικό βραβείο Σκηνοθέτη «Αγάπη για το Σινεμά» της IWC, δόθηκε στον Άραβα Waleed Al Shehhi.
Γεγονός της βραδιάς ήταν και η παρουσία της τραγουδίστριας Rebecca Ferguson.

Αυτές οι ατέλειωτες ουρές – Queues

queues
Αυτές οι ατέλειωτες ουρές – στις εφορίες, στη ΔΕΗ, άνθρωποι στη σειρά με το χαρτί στο χέρι – να πληρώσουν ή να παραδώσουν τις πινακίδες, να πληρώσουν το χαράτσι ή μόνο την αξία του ρεύματος με κίνδυνο να τους το κόψουν. Δεν είναι ότι δεν συμμορφώνονται στις επιταγές ενός άδικου, απρόσωπου, ανάλγητου κράτους τόσο, όσο ότι δεν έχουν!

Που να βρει κανείς τόσα χρήματα; Εδώ το κόστος ζωής είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, τα χρήματα όχι μόνο δεν περισσεύουν για πληρωμές των πάσης φύσεως χαρατσιών αλλά δεν φθάνουν για τα απαραίτητα – κι ας λένε για διπλά και τρίδιπλα αυτοκίνητα, σπίτια, κινητά. Από πότε το τηλέφωνο ή το σπίτι ή το κινητό έγινε είδος πολυτελείας;

Στην Ευρώπη του 2012 είμαστε που αυτές οι ανέσεις, οι τεχνολογικές επιτεύξεις έχουν γίνει στοιχείο «εκ των ουκ άνευ» μιας άνετης σύγχρονης διαβίωσης. Είναι ένδειξη πολυτέλειας μια απλή εργαζόμενη ας πούμε θυρωρός σε πολυκατοικία να έχει ένα σπίτι να βάλει το κεφάλι της κάτω κι ένα τηλέφωνο να μιλάει με όσους τη χρειάζονται στο θυρωρείο;

Είναι ένδειξη πλουτισμού αν έχει κρατήσει το πατρικό της σπίτι στο χωριό να πηγαίνει με την οικογένεια της λίγες μέρες διακοπές το καλοκαίρι; Κάποια παρεξήγηση έχει γίνει απ’ τους ιθύνοντες νόες:

Είναι δείγμα πλουτισμού το να είσαι εισοδηματίας (rentier) από κάποια ακίνητα που κληρονόμησες (με φόρους δωρεάς ή μεταβίβασης) και αξιοποίησες στη συνέχεια (ενδεχομένως) κάποιο εξ αυτών, με κάποια αγοραπωλησία (με φόρους μεταβίβασης – κέρδος για το κράτος) , όταν αυτά τα ακίνητα ως ενοικιαζόμενα ύπόκεινται σε επιδιορθώσεις και άλλους «τζερεμέδες»… με φόρο εισοδήματος από τους υψηλότερους στην Ε.Ε.

Παίρνουν την ελάχιστη κατανάλωση για δείγμα ευμάρειας χωρίς να αναρωτιούνται σε τι υποχρεώσεις έχει να ανταπεξέλθει – ο φορολογούμενος έτσι κι αλλιώς πολίτης και τον κατατάσσουν στη κατηγορία των εχόντων – ένας κι αυτός που πρέπει να πληρώσει για τις ατασθαλίες και τις «ρεμούλες» των ίδιων και των «συναυτών».

Αρχική Πηγή εικόνας