Αλλάζει το Τοπίο – Land escape

ghikas

Το ατελιέ του ζωγράφου – Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας

Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας

Τοπίο – Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας

Parthenis

Τοπίο στις Σπέτσες – Κωνσταντίνος Παρθένης

ΚΑΘΕ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ=ΔΕΚΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ=ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΗΘΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Αγωνιζόμαστε να καταλάβουμε τα πράγματα. Σε ποιο σημείο βρίσκονται, αν είναι καλό ή κακό, που οδηγούν. Κατά τη ρήση του Τηλέμαχου Χυτήρη στην εκπομπή «Πρωϊνή Ενημέρωση» της ΝΕΤ, «Τα πράγματα αλλάζουν». Στην ίδια εκπομπή ο Δημήτρης Αβραμόπουλος τόνισε πως «Οδηγούμαστε σε νέες εποχές». Αμφότεροι είναι σοβαροί πολιτικοί και φαίνεται πως θεωρούν κι αυτοί τη κρίση σαν «Μια νέα ευκαιρία». Θέλουμε να είμαστε στην Ευρώπη ή προτιμούμε μια αποχώριση που θα μας κατέτασσε αυτομάτως στις περιφερειακές χώρες; ρωτάει ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος – μάλιστα προτείνοντας Δημοψήφισμα. (βλέπε σχετικό Άρθρο)

Σε κάθε περίπτωση η Κυβέρνηση αποφασίζει περί του πρακτέου. Συνεχίζουμε με την αποκαλούμενη Τρόικα τις διαβουλεύσεις στα πλαίσιο του σχεδίου διάσωσης ή κόβουμε τους δεσμούς; Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι υπέρμαχος σαφώς της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη. Θα κάνει ό,τι μπορεί να συνεχίσει σ’ αυτό το πλαίσιο. Και τίθεται το ερώτημα αμείλικτο: Γιατί επί χρόνια δε προσαρμόσαμε τις πολιτικές μας στα πλαίσια της ευθυγράμμισης με τις επιταγές της Ένωσης; Γιατί η υστέρηση, η οπισθοδρόμηση, ο Παλαιοκομματισμός, η εμμονή στα παλιά πρότυπα.- ενώ θα έπρεπε να είχαμε εναρμονισθεί σταδιακά με τα Δυτικά πρότυπα στο βαθμό που εκείνα είχαν αλλάξει και συνέχιζαν να αλλάζουν.

Από το 1980 έπρεπε το καράβι της Ελληνικής Οικονομίας να έχει αλλάξει ρότα. Ο εκάστοτε τιμονιέρης να έχει στρίψει το τιμόνι. Όμως αυτό δεν έγινε εξ αιτίας των κομματικών μικροσυμφερόντων. Το καμπανάκι πως αυτό θα έχει πολιτικό κόστος ηχούσε και αυτό ήταν το σήμα κινδύνου που διαμόρφωνε το κυρίως μότο των εκάστοτε πολιτικών. Σήμερα οι πολιτικοί καλούνται επιτέλους (;) να εφαρμόσουν τα μέτρα που θα μας εντάξουν στο κάδρο μιας υγιούς δυτικής Οικονομίας. Αυτή η επίσπευση όμως έχει κοινωνικό κόστος. Επίσης δημιουργεί πανικό που ενσπείρει αφερεγγυότητα, δυσλειτουργίες και λάθη.

Αιτία είναι πως έπρεπε να πληρώνουν οι πολιτικοί το κόστος – με θέσπιση σταδιακά, νέων εξυγιαντικών μέτρων στα διανυθέντα χρόνια που εξέθρεψαν το χρέος, αυτό δεν έγινε και ΤΩΡΑ, αναγκαστικά πια με το σκιάχτρο της Χρεοκοπίας να δεσπόζει στο πολιτικό σκηνικό – μετά από τόσα χαμένα χρόνια,μετέθεσαν αυτό το κόστος στις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου, του απλού Έλληνα πολίτη που δεν έφταιγε διόλου, παραπλανημένος από τις Σειρήνες του Παλαιοκομματισμού και της Παραπληροφόρησης!

Τα βήματα που καλούμαστε να κάνουμε ΤΩΡΑ είναι προς τα μπρος αλλά έχοντας στραμμένα τους βραχυπρόθεσμους στόχους σ’ ένα Χθες που πάει να αγκυροβολήσει σ’ ένα βάθος 4 δεκαετιών! Ένα Χθες που αρνούνταν τη κατανάλωση, τη διασκέδαση, την ευμάρεια γενικώς σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας. Για να μπορέσει αυτή η κοινωνία – έτσι όπως θα διαμορφώνεται, να απολαύσει μελλοντικά τα ωφέλη μιας ανάπτυξης που αυτή τη φορά θα είναι υγιής. Τα βήματα είναι προς τα πίσω. Εκεί που υπήρχε η Κόκκινη Γραμμή που οι πολιτικοί την παραβίασαν – με τη συνέχιση της λήψης δανείων αντί να προβούν σε αλλαγή του οικονομικού μοντέλου.

Η γραμμή αυτή παραβιάστηκε το 1980 με ευθύνη του Κωνσταντίνου Σημίτη που παρώτρυνε τον Ανδρέα Παπανδρέου – σε αντίθεση μ’ εκείνα που δήλωνε στη ΔΕΘ της εποχής πως «Τα δάνεια δημιουργύν μεγάλα προβλήμα στη χώρα η οποία τα παίρνει». Τότε ο Κ. Σημίτης τον είχε συμβουλεύσει ως οικονομικός εμπειρογνώμων: «Να πάρουμε νέο Δάνειο να αποπληρώσουμε τους τόκους του παλιού». Και αυτή η νοοτροπία συνεχίστηκε έκτοτε.

Σήμερα γίνεται προφανώς το ίδιο αλλά το background το διαμορφώνει μια Ευρώπη που θέλει να αλλάξει εκ παραλλήλου η οικονομία της χώρας έτσι ώστε μακροπρόθεσμα να επιτευχθει μια Ανάπτυξη που θα φέρει το Πλεόνασμα που θα μας καταστήσει ισχυρούς, χωρίς ανάγκη λήψης συνεχώς πρόσθετων δανείων για αποπληρωμή των παλιών.

Ή μια Ευρώπη που κοιτάζει απλώς το συμφέρον των Πιστωτών μας; Ιδού το ερώτημα στο οποίο κατά τον πρόεδρο του ΣΕΒ θα έπρεπε να κληθούμε να απαντήσουμε μ’ ένα Δημοψήφισμα. Το πιθανότερο: Να δοθεί ακόμη μια πίστωση χρόνου. Ως τη μεθεπόμενη δόση. Παίρνουμε τώρα τα χρήματα και βλέπουμε! Αλλά στο μεταξύ θα έχουν πωληθεί κάποιες επιχειρήσεις που το Δημόσιο ήταν ιδιοκτήτης. Και τι σημαίνει αυτό; Πως το Δημόσιο θα γίνεται φτωχότερο.Όπως και οι κάτω αυτού Έλληνες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s